เมนูหลัก

ดร.เปรมปรีดิ์ หมู่วิเศษ

Copyright © 2010 prempri@hotmail.com ดร.เปรมปรีดิ์ หมู่วิเศษ
เมื่อเราคิด...เราใช้ชีวิตอย่างที่คิด

เรียนรู้เพื่อการพัฒนาตนเอง

Facebook Fanbox 1.5.x.0

ครั้งหนึ่งที่ลานพระรูป

Attention, เปิดในหน้าต่างใหม่. PDFพิมพ์อีเมล

สวัสดีครับ...ผู้มีน้ำใจที่แวะมาเยือน
วันพฤหัสบดีที่ ๑๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๒
 ที่ผ่านมามีเรื่องเล่ามากมาย ตั้งแต่ ละครฉากใหญ่แห่งเมืองเขมร จนกระทั่งเรื่องใกล้ตัว ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในประเทศ  ใครจะรู้กาลเทศะหรือไม่ ช่างเถอะ  เพราะช่วงนี้คนไทยทั่วประเทศกำลังมีความปิติยินดีในกิจกรรมเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสวันมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 82 พรรษา 5 ธันวาคม 2552 ที่   ในห้วงของวันพ่อปีนี้...ผมได้มีโอกาสไปเยี่ยมชมการแสดงแสง สี เสียง 4 มิติและภาพยนตร์เทิดพระเกียรติเรื่อง “พ่อ”  ที่ลานพระราชวังดุสิต หรือลานพระบรมรูปทรงม้า ในวันที่ 7 ธันวาคม 52  บรรยากาศสุดบรรยาย คนเยอะมากๆ ช่วงของการแสดงบรรยากาศรอบๆตัวเราทั้งลูกสาวสองคน ศรีภรรยา ต่างปลื้มปิติซาบซึ่งน้ำตาไหลเป็นทางจนบอกไม่ถูก มีความรู้สึกถึงความสำนึกในบุญคุณอันใหญ่หลวงของในหลวงของปวงประชาชาวไทย มีให้อ่านต่อ

 


 การเดินเที่ยวชมไม่มีเหนื่อยล้า เพราะเดินไปเรื่อยๆกับแสงสีที่ตกแต่งไปทั่วราชดำเนิน แถมตอนเลิกการแสดงที่ลานพระรูปฯ ตอนเดินกลับ มี พลุหลากหลายสี หลากหลายรูป ให้ชมอีกมากมาย หายเหนื่อย ถ่ายรูปกันจนแบตฯหมด ดูรูปได้ที่รวมภาพที่เป็นอยู่ที่ เมนูหลัก...ดีใจที่ได้ไปเยี่ยมชมการเฉลิมฉลองในครั้งนี้ เรียกได้ว่า คุ้มกับการขับรถไปกลับ ประมาณ 1,200 กิโลเมตร เพราะหายเหนื่อยทันทีที่เข้าไปเดินที่ราชดำเนิน
 ผู้คนที่ไปในงานมาจากทั่วทุกสารทิศล้วนเป็นมิตร ใส่เสื้อสีชมพูกันถ้วนหน้า แต่ผมดันใส่สีชมพูไปเมื่อวาน วันนี้เลยใส่สีเขียว (แต่ไม่ได้สังกัดเขียว นะครับ) ผมว่าสีไหนๆไม่สำคัญ สำคัญที่ว่า วันนี้เรามาที่นี้ หรือทำแบบนี้เพื่ออะไร ลูกสาวผม เผลอถามแม่เขาว่า “...วันนี้เป็นวันรวมพันธมิตรหรือค่ะแม่มากันเยอะจัง” บังเอิญพี่ผู้หญิงที่นั่งตอนหน้าได้ยินเข้า ส่วนพ่อแม่ ทำหน้าตาเหรอหรา ไม่เข้าใจว่าทำไมลูกสาวคนเล็กถึงพูดอย่างนั้น  แต่ พี่ผู้หญิงคนนั้น หันไปหาลูกสาว แล้วพูดว่า “วันนี้ไม่มีสี สีไหนๆ สามารถมางานนี้ได้เรามากันเพื่อในหลวง”  จากนั้นเป็นห้วงของการโบกธงสัญลักษณ์ และธงชาติพอดี เราเลยรวมกันโบกธงเล็กสีเหลือง(ตราสัญลักษณ์) และธงชาติพร้อมกัน เฮ่อ พ่อกับแม่โล่งอก แต่พี่ผู้หญิงท่านนั้น(อายุพอตัว)หันกลับมาพูดอีกหลังโบกธงเรียบร้อยว่า “ป้าไม่ใช่พันธมิตรในตอนนี้ แต่ป้าเป็นพวก .....ออกไป  .....ออกไป...ก่อนหน้า”  พูดแบบมีเลสนัย พร้อมทำมือที่ถือธง เหมือนถือมือตบ (ท่าทางมันคุ้นตา) เหมือนว่าเคยไปไล่ใครมาก่อน ให้ลูกสาวผมสงสัยเล่นๆ ส่วนผมกับแม่บ้าน ไม่สงสัยเลยว่า พี่คนนั้น เหลืองเต็มตัว...ยิ้มเล็กๆ บวกควมมอุ่นใจบังเกิดขึ้นทันที....
Comments (2)Add Comment
0
...
written by ใบไม้สีชมพู, มีนาคม 30, 2010
ฟังประสบการณ์ของ ดร.เปรมปรี แล้วชื่นชอบมากค่ะ อยากให้เขียนประสบก
0
9 来祝贺
written by wow gold, มิถุนายน 05, 2010

We always or wow gold and wow power leveling

Write comment

busy